Sensus vitae

Quod dicturus sum, fere ad insaniam accedit.

Re vera, per multos annos huic quaestioni animum dedi. Eam cogitavi atque retractavi, et tandem puto me responsum habere.

Est una ex maximis quaestionibus. Sic proposita, paene ridicula videtur: me sensum vitae invenisse.

Sed attende. Non de re mystica neque de transcendentia loquor. Hoc dico tantum: me id ad sententiam tam simplicem redegisse ut, cum eam audias, statim intellegas.

Re quidem vera, multi iam sic vivunt. Existimo dimidiam partem hominum. Fortasse quinquaginta unum centesimae.

Mihi, sensus vitae nihil aliud est quam

Non tuam. Sed aliorum.

Quid hoc significat?

Significat non semper oculos figere in tuo commodo aut utilitate, sed in eo quomodo alios afficias.

Cum hoc iis quos amo narro, exemplum semper aurigae affero.

Auriga qui te ab A ad B per longiores vias ducit ut plus lucri faciat.

Hic homo, verisimiliter, anxius est, iratus, inquietus.

Est autem alius auriga qui te ab A ad B recta via ducit, tempore aequo, pretio iusto, et te interrogat quid agas.

Ille alter, cum domum venerit, probabiliter melius se habebit. Cum familia. Cum se ipso. Cum vita.

Aliud exemplum: musicus.

Qui musicam facit solum ut dives fiat, ut famam congerat, ut se ipsum augeat, saepe intus perturbatus est.

At qui musicam facit ut dies aliorum melior fiat, ut aliquis mane, in curru sedens, dicat “ah” et animus eius erigatur—

illi vita aliquid reddit. Quia experientiam aliorum iterum atque iterum meliorat.

Sed prius aliquid intellegendum est.

Ut experientiam aliorum vel minime meliorem facere possis, primum necesse est vitam tuam sustinere.

Ad eum usque gradum ut aliis oneri non sis. Ut mundo non obstes. Ut ipse quaestio non fias.

Solum cum satis bene stas incipere potes de aliis cogitare.

Bene esse non est egoismus. Responsabilitas est.

Officium tuum est te ipsum in ordine habere ut totum melius fiat.

Hic mea scala incipit.

Imagina scalam a zero ad centum. Zero est quod maxime nocet. Quinquaginta nec bonum nec malum est. Centum est quasi divinum.

Centum non posco. Ab quinquaginta uno incipere propono.

Quinquaginta unum satis est. Conari significat. Aliquid addere. Non detrahere.

Is qui lucem LED invenit fortasse ad septuaginta aut amplius pervenit. Experientiam innumerabilium hominum melioravit.

Sed non omnes lucem invenire debent. Satis est ad quinquaginta unum pervenire.

Si quod facis experientiam alterius vel uno tantum centesimo meliorem reddit, vita id tibi reddet.

OUROBOROS.

Hoc est totum.

— FP